Leon z Bajonny był katolickim biskupem z IX wieku, który sprawował urząd pierwszego biskupa Bajonny. Urodzony około 856 roku w Carentan, studiował w Paryżu, zanim w 888 roku został mianowany arcybiskupem Rouen. Zgodnie z papieskim mandatem udał się do Kraju Basków, aby szerzyć chrześcijaństwo. Przypisuje mu się nawrócenie wielu ludzi w regionach takich jak Nawarra i Bizkaja. Jego życie dobiegło końca w 890 roku, kiedy to został stracony przez Wikingów wraz ze swoimi braćmi, Philippe'em i Gervaisem.
Życie i misja
Po pobycie na bawarskim dworze Ludwika II, Leon przeniósł się do Paryża, aby odebrać wykształcenie. Jego działalność misyjna w regionie Kraju Basków stanowi centralny punkt jego historii. Lokalna tradycja sugeruje, że z sukcesem nawrócił wielu pogan, a nawet obalił idol w świątyni poświęconej Marsowi. Ostatecznie zginął przez ścięcie w pobliżu rzeki Nive podczas najazdów Wikingów.
Kult i dziedzictwo
Jako patron Bajonny, jest czczony przez lokalną diecezję. Ze względu na swoje podróże morskie jest również uważany za patrona żeglarzy. W sztuce religijnej często przedstawiany jest jako cefalofor. Jego wspomnienie obchodzi się 1 marca, często celebrowane wraz z jego braćmi w pierwszą niedzielę miesiąca.