Léon-Ignace Mangin był francuskim misjonarzem jezuitą, urodzonym w 1857 roku w Verny. Po wstąpieniu do Towarzystwa Jezusowego w 1875 roku, w 1882 roku udał się do Chin, aby służyć misji katolickiej. Został święcieniony na kapłana w 1886 roku i ostatecznie zarządzał rozległym dekanatem obejmującym setki parafii. Podczas powstania bokserów został zabity, gdy chronił się wraz ze swoją wspólnotą w kościele w hrabstwie Jing. Jest uznawany za świętego w Kościele katolickim.
Życie i śmierć

Po święceniach Mangin sprawował pieczę nad wieloma wspólnotami katolickimi w Chinach. W 1900 roku, podczas służby w Zhujiahe, wybuchło powstanie bokserów, co doprowadziło do intensywnych prześladowań chrześcijan. Gdy żołnierze cesarscy zaatakowali wioskę, Mangin i kilku innych księży szukali schronienia w lokalnym kościele. Napastnicy wdarli się do budynku i zabili zagranicznych duchownych wraz z wieloma lokalnymi wiernymi, po czym podpalili budowlę.
Kult
Kościół katolicki czci go jako męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Piusa XII w 1955 roku, a później kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 2000 roku, wraz ze 120 chińskimi męczennikami. Jego wspomnienie obchodzi się 9 lipca oraz 20 lipca.
