Lebuin był anglosaskim mnichem i misjonarzem z VIII wieku, uznawanym za apostoła Fryzów. Urodzony w Anglii, studiował w klasztorze w Ripon, zanim w 754 roku udał się do Utrechtu, aby rozpocząć swoją działalność misyjną. Skupił swoje wysiłki na regionie Overijssel, gdzie z sukcesem nawrócił na chrześcijaństwo wielu ludzi, w tym członków szlachty. Jest wspominany jako patron Deventer, miasta w Holandii, w którym żył i pracował.
Działalność misyjna
Po święceniach Lebuin współpracował z Marchelem, aby szerzyć Ewangelię wśród różnych plemion. Założył małą kaplicę w Wilp, a później zbudował większy kościół w Deventer. Pomimo sukcesów, jego wpływ wywoływał tarcia z lokalnymi poganami, którzy ostatecznie spalili jego kościół. Po cudem uniknąwszy śmierci, udał się na zjazd Sasów w Marklo, gdzie słynnie zakwestionował skuteczność ich bogów i ostrzegł przed przyszłym zniszczeniem, jeśli nie przyjmą wiary.
Śmierć i dziedzictwo
Lebuin powrócił do Deventer, aby odbudować swój kościół, gdzie ostatecznie zmarł około 775 roku. Jego szczątki zostały później odnalezione przez świętego Ludgera podczas odbudowy kościoła. Jest wspominany przez tradycje katolicką, anglikańską i prawosławną 12 listopada. W Deventer poświęcono na jego cześć kościół znany jako Lebuïnuskerk, aby uczcić jego trwały wpływ na region.