Lazarusz z Aix był V-wiecznym prelatem, który służył jako pierwszy udokumentowany biskup Aix-en-Provence. Mianowany na swoje stanowisko w 408 roku przez cesarza Konstantyna III, zakończył swoją kadencję, gdy cesarz został odstawiony z władzy w 411 roku. Po usunięciu z urzędu udał się do Palestyny wraz z Herosem z Arles. Ostatecznie powrócił do Marsylii, gdzie zmarł w sierpniu 441 roku.
Życie i kariera
Po utracie biskupstwa w wyniku politycznego upadku Konstantyna III, Lazarusz spędził kilka lat mieszkając w Palestynie. Później przeniósł się do Marsylii, gdzie zmarł. Jego kariera kościelna była ściśle związana ze zmieniającym się krajobrazem politycznym epoki, gdyż jego pierwotne mianowanie nastąpiło przez cesarza uzurpatora.
Kult i relikwie
Jest uznawany za świętego, co często przypisuje się historycznemu utożsamieniu z biblijnym Łazarzem. Jego szczątki są rozproszone w różnych miejscach; część relikwii znajduje się w opactwie św. Wiktora w Marsylii, gdzie zachował się jego epitafium. Inne relikwie znajdują się w katedrze w Autun, która jest mu poświęcona.