Lawrenty był w XV wieku wschodniochrześcijańskim mnichem i hierarchą urodzonym w Rădăuți. Dążąc do naśladowania przykładów świętych ojców, początkowo prowadził życie w milczeniu w lasach, gdzie założył osadę monastyczną znaną jako Skit Lawrenty. Po święceniu na kapłana, został mianowany przez Aleksandra Dobrego na biskupa nowo utworzonej diecezji w Rădăuți. Mimo wysokiej rangi kościelnej, zachował głębokie oddanie monastycyzmowi, ostatecznie powracając do życia zakonnego pod imieniem Leonty.
Życie i służba
Jako młody człowiek Lawrenty poszukiwał samotności, aby praktykować milczenie. Później założył wspólnotę monastyczną i był mentorem dla kilku wyznawców, w tym Daniela z Voronet. Po reorganizacji Kościoła mołdawskiego służył jako biskup Rădăuți, kierując swoją owczarnią z mądrością. W późniejszych latach zrzekł się urzędu biskupa, aby przyjąć Wielki Schemat i żyć jako pokorny mnich o imieniu Leonty aż do śmierci.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci jego niezniszczalne relikwie zostały umieszczone w katedrze św. Mikołaja w Rădăuți, gdzie wielu osób szukało ich w celu uzdrowienia. Choć relikwie zaginęły po napadzie w 1639 roku, wierzono, że zostały ukryte przez mnichów i ponownie złożone w Skicie Lawrenty w 1783 roku. Został kanonizowany jako święty przez Kościół prawosławny w 1992 roku.