Laverio był rzymskim żołnierzem i chrześcijańskim męczennikiem, który żył w III i IV wieku. Urodzony w regionie Teggiano, był synem poganina Achillesa oraz kobiety imieniem Sergia. Miał brata o imieniu Marian. Laverio jest znany ze swojej niezłomności w wierze chrześcijańskiej, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci w Grumentum około 312 roku.
Życie i męczeństwo
Szczegóły dotyczące jego życia zostały zachowane w Gesta Sancti Laverii, hagiografii spisanej w 1162 roku przez Roberto z Sapony. Relacja ta, która podlegała różnym rewizjom w XV i XVI wieku, opisuje, jak żołnierz cierpiał za swoje przekonania religijne. Jego męczeństwo nastąpiło w Grumentum, co stanowiło przejście od roli rzymskiego żołnierza do uznanego świętego.
Kult
Święty jest wspomniany w tradycji katolickiej 17 listopada. W lokalnej tradycji ludowej jego święto jest kojarzone ze specyficznym zjawiskiem naturalnym, gdyż mówi się, że tego dnia na górach pada śnieg. Pozostaje on postacią o znaczeniu religijnym dla tych, którzy czczą wczesnochrześcijańskich męczenników.
