Laurentius Petri był wybitnym szwedzkim duchownym, który sprawował urząd pierwszego ewangelicko-luteranskiego arcybiskupa Uppsali. Urodzony w okolicach Örebro około 1499 roku, stał się centralną postacią szwedzkiej reformacji u boku swojego brata, Olausa Petri, oraz króla Gustawa Wazy. Podczas swojej czterdziestodwuletniej kadencji pracował nad ustanowieniem luteranizmu w Kościele szwedzkim, często broniąc jego autonomii przed ingerencją królewską. Jego liczne pisma i przywództwo pomogły ukształtować podstawowe ordynacje kościoła narodowego.
Życie i reformacja

Po studiach w Niemczech i zapoznaniu się z ideami Marcina Lutra, Laurentius powrócił do Szwecji, aby kontynuować karierę duchowną. W 1531 roku król Gustaw Waza mianował go arcybiskupem, co pozwoliło zachować sukcesję apostolską poprzez tradycyjną konsekrację. Jako reformator odegrał kluczową rolę w powstaniu Biblii Wazy, pierwszego pełnego szwedzkiego tłumaczenia Pisma Świętego. Służył również jako dyplomata, prowadząc negocjacje mające na celu zakończenie wojny rosyjsko-szwedzkiej w 1557 roku.
Przywództwo kościelne
Podczas swojego długiego panowania Laurentius poruszał się w gąszczu złożonych napięć politycznych, czasami ścierając się z monarchą, aby chronić niezależność kościelną. Był również godny uwagi jako pierwszy szwedzki arcybiskup, który zawarł małżeństwo, poślubiając Elisabeth Didriksdotter. Jego wkład teologiczny pomógł zdefiniować szwedzki luteranizm, szczególnie w okresie, gdy pisał dzieła mające przeciwdziałać rosnącym wpływom idei kalwińskich w latach 60. XVI wieku.
