Laurentius Loricatus był benedyktyńskim mnichem i pustelnikiem żyjącym w XIII wieku, który wcześniej służył jako żołnierz. Po przypadkowym zabiciu kogoś podczas służby wojskowej, szukał pokuty, udając się w pielgrzymkę do Santiago de Compostela. Po tej pielgrzymce żył jako pustelnik w jaskini w Subiaco. Jest znany pod przydomkiem Loricatus, który odnosi się do kolczugi, którą nosił jako nieustanny akt pokuty.
Życie i pokuta
Podczas służby wojskowej Laurentius dopuścił się przypadkowego zabójstwa. Aby odkupić ten czyn, podjął długą pielgrzymkę do Santiago de Compostela. Po powrocie porzucił życie wojskowe na rzecz oddania religijnego, wstępując do zakonu benedyktynów. Swoje późniejsze lata spędził jako pustelnik w jaskini w Subiaco, aż do śmierci w 1243 roku.
Kult
Jest uznawany za błogosławioną postać w Kościele. Jego pamięć jest czczona 16 sierpnia. Ponadto jest patronem diecezji Eca, położonej w regionie Apulia we Włoszech.