Larissa Krymska była chrześcijańską męczennicą żyjącą w IV wieku w Gotii, położonej na dzisiejszym Krymie. Za panowania cesarza Gracjanusa doświadczyła prześladowań pod rządami króla Jungera, który prześladował chrześcijan i niszczył ich miejsca kultu. Larissa zginęła w tragicznym zdarzeniu, gdy podczas nabożeństwa świątynia została zamknięta i podpalona, co doprowadziło do śmierci 308 osób. Wspomina się ją jako jedną z 21 męczenników, których imiona przetrwały po tym konkretnym pożarze.
Śmierć i następstwa
Po pożarze wdowa króla Allaha, imieniem Duklida, zebrała szczątki męczenników. Przewiozła te relikwie do Syrii, zanim powróciła do swojej ojczyzny. Duklida udała się ostatecznie do Cyziku, aby przekazać część świętych szczątków na poświęcenie kościoła. Później zginęła męczeńską śmiercią przez ukamienowanie wraz ze swoim synem, Agaphonem.
Kult i ikonografia
Z powodu skąpych szczegółów historycznych dotyczących jej życia, tradycja ikonograficzna często przedstawia ją z długimi włosami wypływającymi spod zasłony, co sugeruje, że mogła zginąć jako dziewica. W tradycji prawosławnej wierni modlą się do niej o siłę w wierze, szczególnie podczas postu, życia zakonnego lub w trakcie podróży. Jej wspomnienie obchodzi się 26 marca.