Lantbert z Lyonu był VII-wiecznym benedyktyńskim opatem i biskupem żyjącym na terenach dzisiejszej Francji. Urodzony w Quernes w szlacheckiej rodzinie, początkowo służył na dworze króla Chlotař III. Później wstąpił do życia zakonnego w opactwie Fontenelle, gdzie ostatecznie zastąpił św. Wandryla jako opat. Po pomyślnej administracji klasztorem został wybrany na biskupa Lyonu w 678 roku, stanowisko to piastował aż do śmierci w 688 roku.
Życie i kariera
Jako siostrzeniec biskupa Roberta I, Lantbert należał do wczesnej dynastii Robertyngów. Po studiach w Fontenelle stał się szanowanym przywódcą, zyskując poparcie i darowizny od królów, takich jak Chloderyk II. Założył również klasztor w Donzère, korzystając z ziem przekazanych przez Teuderyka III. Jego przywództwo wpłynęło na kilku znamienitych uczniów, w tym św. Eremberta oraz pustelnika św. Kondede.
Kult
Uznany za świętego, Lantbert jest czczony w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 14 kwietnia. Pamięta się go za służbę kościelną jako przełożony zakonny i biskup, służący ludowi Lyonu po śmierci św. Genesjusza.