Lambert Ehrlich był karyntyjskim słoweńskim księdzem katolickim, etnologiem i postacią polityczną, żyjącym w latach 1878–1942. Urodzony w dolinie Canal, studiował teologię w Innsbrucku i Rzymie, zanim sprawował różne funkcje kościelne, w tym profesurę na Uniwersytecie w Lublanie. Był wybitną postacią w dziedzinie edukacji katolickiej oraz badaczem religii porównawczej, studiującym na Sorbonie i w Oksfordzie. Podczas II wojny światowej był aktywny w dyskusjach politycznych dotyczących niepodległości Słowenii oraz w działaniach antykomunistycznych.
Życie akademickie i polityczne
Ehrlich piastował kilka stanowisk akademickich, zwłaszcza jako profesor religioznawstwa porównawczego w Lublanie. Jego praca naukowa obejmowała studia nad obyczajami religijnymi Aborygenów australijskich. Na polu politycznym służył jako członek jugosłowiańskiej delegacji na konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 roku. Był również głęboko zaangażowany w katolickie organizacje studenckie, pełniąc rolę ideologa klubu Straža i redagując jego czasopismo.
Śmierć i upamiętnienie
W 1942 roku Ehrlich zaproponował program polityczny dla niepodległego państwa słoweńskiego, choć nie został on przyjęty. Pozostał głośnym przeciwnikiem komunizmu. Został zamordowany w Lublanie w maju 1942 roku przez członka komunistycznej Służby Bezpieczeństwa i Wywiadu. Po wojnie jego szczątki zostały wykopane i przeniesione przez komunistyczne władze. Obecnie jest uznawany przez Kościół katolicki za sługe Boży.