Laetus z Nepty był chrześcijańskim biskupem i męczennikiem żyjącym w V wieku w królestwie Wandalów w Afryce Północnej. Jako biskup Nepty, położonej w regionie Byzacena, doświadczył prześladowań za panowania króla Huneryka. Po okresie ciężkiego uwięzienia został stracony przez spalenie żywcem w Kartaginie w 484 roku. Jego życie i śmierć zostały odnotowane w relacjach historycznych z tamtej epoki, co czyni go znaczącą postacią chrześcijaństwa nicejskiego w okresie wandalizmu.
Życie i śmierć
Jako prezbiter, a później biskup Nepty, Laetus żył na terenach dzisiejszej Tunezji. Jego przywództwo w Kościele doprowadziło do jego aresztowania przez władze na rozkaz króla Huneryka. Po przetrwaniu okresu niewoli, poniósł śmierć w Kartaginie, gdzie został spalony żywcem za swoją wiarę.
Dziedzictwo i kult
Według pism Wiktora z Tunnuna, mówi się, że Laetus ukazał się w wizji cesarzowi Justynianowi około pięćdziesięciu lat po swojej śmierci. W tym śnie miał namawiać cesarza do wyzwolenia afrykańskich chrześcijan spod panowania barbarzyńców. Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie przypada 6 września.