Kwadrat Ateńczyku był chrześcijańskim apologetą i biskupem z II wieku, tradycyjnie utożsamianym z uczniem Apostołów. Urodzony w Azji Mniejszej, przeniósł się później do Aten, gdzie pełnił funkcję nauczyciela i kaznodziei. Najbardziej znany jest z przedstawienia apologii cesarzowi Hadrianowi, w której bronił wiary chrześcijańskiej, powołując się na trwały wpływ cudów dokonanych przez Jezusa. Niektóre tradycje uznają go również za następcę świętego Publiusza jako biskupa Aten.
Życie i działalność

Za panowania Hadriana Kwadrat przedstawił cesarzowi formalną obronę chrześcijaństwa. Jego zachowane pisma podkreślają realność cudów Jezusa, zauważając, że uzdrowieni lub wskrzeszeni pozostawali żywymi świadkami przez znaczący czas. Podczas gdy niektóre relacje historyczne sugerują, że pełnił funkcję biskupa Aten, inne opisują go jako niezależnego nauczyciela, który podróżował przez Azję Mniejszą, aby szerzyć Ewangelię.
Śmierć i kult

Według tradycji Kwadrat zmarł w Atenach około 129 roku n.e. po uwięzieniu za głoszenie kazań poganom. Jest czczony jako święty i męczennik (hieromartyr) w kilku tradycjach, w tym w Kościele katolickim, prawosławnym i anglikańskim. Jest wspominany jako jeden z Siedemdziesięciu Apostołów, a jego święta obchodzone są 26 maja i 21 września.
