Kuono był chrześcijańskim męczennikiem z Isaurii, który zmarł w 275 roku. Tradycje zachodnie, oparte na manuskryptach z V wieku, identyfikują go jako Konona z Isaurii, zamożnego inżyniera hydraulicznego mieszkającego w Iconium. Po śmierci żony zdecydował się na życie zakonne, co w ówczesnym Cesarstwie Rzymskim Wschodnim było szanowaną rolą. W swoim życiu religijnym towarzyszył mu syn, Conello, który służył jako diakon w lokalnej wspólnocie chrześcijańskiej.
Życie i śmierć
Po przyjęciu monastycyzmu, Kuono i jego syn Conello stanęli w obliczu prześladowań pod rządami prefekta Domicjana. Władze oskarżyły ich o dokonanie cudu związanego z wodą, choć w rzeczywistości był to rezultat profesjonalnej pracy Kuono przy systemach irygacyjnych. Po poddaniu się różnym torturom, zarówno ojciec, jak i syn, zginęli za swoją wiarę 29 maja 275 roku.
Kult
Kuono jest uznawany za świętego w tradycjach sprzed schizmy. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 29 maja. Jest wspominany wraz ze swoim synem, Conello, jako męczennik, który wykazał się wielką odwagą podczas prześladowań.