Kuo Li-po (1905–1978) był chińskim generałem majorem armii Republiki Chińskiej, absolwentem pierwszego rocznika Akademii Wojskowej Whampoa. Urodzony w Nankang w prowincji Jiangxi, awansował w szeregach wojsk nacjonalistycznych podczas wyprawy północnej, drugiej wojny chińsko-japońskiej i okresu wojny domowej. Po odejściu z czynnej służby w 1946 roku przeniósł się w 1949 roku na Tajwan, gdzie pracował w lokalnych strukturach partyjnych, a później objął stanowisko w administracji hrabstwa Taoyuan. Zmarł w Tajpej w 1978 roku.
Kariera wojskowa
Kuo wstąpił w 1921 roku do jednostki szkolenia oficerów armii prowincji Jiangxi, a w 1924 roku rozpoczął naukę w Akademii Wojskowej Whampoa. Po ukończeniu szkoły służył w jednostkach nacjonalistycznych podczas dwóch wypraw wschodnich oraz wyprawy północnej. W latach 30. dowodził pułkami i kierował obroną prowincji Jiangxi. Podczas drugiej wojny chińsko-japońskiej brał udział w kilku największych bitwach, w tym w kampanii wuchańskiej i w walkach pod Changshą, a w 1946 roku odszedł z wojska.
Późniejsze życie i sprawy osobiste
Po wycofaniu się nacjonalistów na Tajwan w 1949 roku Kuo pracował w lokalnych strukturach partii, a w 1960 roku został kierownikiem Biura Spraw Cywilnych hrabstwa Taoyuan. Relacje dotyczące jego życia prywatnego opisują związek z lat 30. z kobietą, która później weszła w relacje z Chiang Ching-kuo, co wzbudziło publiczne zainteresowanie. Przeszedł na emeryturę w 1970 roku i zanim zmarł w 1978 roku, został dyrektorem firmy chemicznej.
