Ksienia z Tarusa była rosyjską księżniczką żyjącą w XIII wieku, żoną księcia Twier i wielką księżną konsortem Włodzimierza. Urodzona około 1246 roku jako córka księcia Jurija Michajłowicza z Tarusa, w 1265 roku poślubiła Jarosława Jarosławicza. Przez cały okres panowania męża, a także po jego śmierci w 1271 roku, sprawowała znaczące wpływy polityczne. W późniejszym okresie życia wstąpiła do klasztoru w Nowogrodzie, gdzie żyła jako mniszka aż do śmierci w 1312 roku.
Życie i wpływy

Jako żona Jarosława Jarosławicza, Ksienia zajmowała prominentną pozycję w sprawach państwowych swoich czasów. Nawet po śmierci męża jej wpływ polityczny pozostawał znaczący. Ostatecznie udała się do klasztoru żeńskiego w Nowogrodzie. Przed śmiercią ufundowała katedrę Przemienienia Pańskiego, która jest jej miejscem spoczynku.
Kult
Uznana za świętą w Kościele Prawosławnym, Ksienia była czczona lokalnie krótko po śmierci. Jej kult został potwierdzony w 1988 roku. W diecezji twerskiej wspomina się ją co roku w niedzielę następującą po 29 czerwca.
