Ksenofont Robicki był rosyjskim prawosławnym mnichem żyjącym pod koniec XIV i na początku XV wieku. Po złożeniu ślubów zakonnych w klasztorze Lisicki jako uczeń przeora Barłamaia, pełnił funkcję egumeny klasztoru Chutyn. Jest przede wszystkim znany z założenia klasztoru św. Mikołaja, który znajdował się w pobliżu Nowogrodu nad rzeką Robieka. W tradycji wschodnioortodoksyjnej czczony jest jako święty.
Życie zakonne

Po wstępnym szkoleniu pod przewodnictwem przeora Barłamaia w klasztorze Lisickim, Ksenofont przeszedł do pełnienia ról przywódczych. Służył jako egumen klasztoru Chutyn, zanim przeniósł się w okolice rzeki Robieka. Tam założył klasztor św. Mikołaja, pozostawiając znaczący ślad w regionalnym krajobrazie monastycznym dzięki swojemu przywództwu i zakładaniu nowych miejsc kultu religijnego.
Kult i pamięć
Relikwie świętego znajdują się w kościele klasztoru, który on sam założył. W tradycji prawosławnej jest on upamiętniany 28 czerwca oraz 26 stycznia, a także w trzecią niedzielę po Pięćdziesiątnicy. Jego życie i duchowy wkład są nadal honorowane poprzez te konkretne uroczystości liturgiczne.
