Ksenia sprawiedliwa z Rzymu była świętą chrześcijańską żyjącą w V wieku jako mniszka. Urodzona jako Euzebia w rodzinie bogatego rzymskiego senatora, uciekła z domu wraz z dwiema służkami, aby uniknąć aranżowanego małżeństwa. Podróżowała na wyspę Kos, aż ostatecznie osiadła w Mylasie, znajdującym się na terenie dzisiejszej Turcji. Przyjmując imię Ksenia, oznaczające „obca”, dążyła do życia w odosobnieniu, aby pozostać ukrytą przed swoją rodziną. Ostatecznie została diakonessą pod przewodnictwem biskupa Pawła i poświęciła życie służbie religijnej.
Życie i służba

Po przybyciu do Mylasy, Ksenia założyła klasztor dla kobiet oraz kościół poświęcony świętemu Stefanowi. Była znana ze swojej głębokiej pokory, często postrzegając siebie jako grzesznicę. Jako diakonessa niosła wsparcie różnym ludziom, działając jako dobroczyńca dla ubogich, źródło pocieszenia dla żałobników oraz przewodnik ku pokucie dla grzeszników.
Kult

Święta jest upamiętniana 24 stycznia, w datę jej śmierci. Jej pamięć jest czczona w tradycji katolickiej i prawosławnej. Według tradycji przepowiedziała własną śmierć, a podczas jej pogrzebu na niebie nad klasztorem miał zostać ujrzany świetlisty krzyż otoczony promiennym wieńcem gwiazd.
