Krystyna Mirabilis (znana również jako Krystyna Zadziwiająca) była belgijską mistyczką i zakonnicą z Brustem żyjącą w XII wieku. Zyskała sławę dzięki relacjom o swoim cudownym życiu, a zwłaszcza legendarnej rezurekcji podczas własnej mszy pogrzebowej w Sint-Truiden. Po tym, jak rzekomo powstała z martwych, zdecydowała się powrócić do świata ziemskiego, aby odbywać surową pokutę i pomagać duszom w czyśćcu. Jej życie charakteryzowało się ekstremalnym ascetyzmem, obejmującym znoszenie fizycznych cierpień i poszukiwanie męczeństwa, aby dowieść swojej pobożności oraz realności życia pozagrobowego.
Życie i pokuta


Po rzekomej śmierci w młodości, Krystyna prowadziła życie w skrajnym ubóstwie i wyrzeczeniu. Praktykowała ekstremalne formy mortyfikacji, takie jak zanurzanie się w zamarzniętych rzekach czy znoszenie żaru z pieców, często wychodząc z nich bez żadnych obrażeń. Choć jej zachowanie prowadziło do okresów uwięzienia, ostatecznie żyła jako zakonnica w konwentu dominikańskim, gdzie była ceniona za pokorę i posłuszeństwo przełożonym.
Kult i dziedzictwo

Jej historia została spopularyzowana przez hagiografię autorstwa Tomasza z Cantimpré. Choć nigdy nie została formalnie kanonizowana, widnieje w Martyrologium Romanum. Kult lokalny w regionie Limburg pozostaje silny; Krystyna jest często wzywana do wstawiennictwa za młynarzami oraz osobami zmagającymi się z problemami ze zdrowiem psychicznym.
