Kryspin z Viterbo był włoskim kapucynem i teologiem, urodzony jako Pietro Fioretti (1668–1750). Jako członek Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów pełnił różne posługi, w tym rolę kucharza, ogrodnika i infirmera, w kilku miejscach w pobliżu Rzymu. Znany ze swojej głębokiej pobożności do Najświętszej Maryi Panny oraz prostego, surowego trybu życia, zyskał reputację świętego i za życia dokonywał cudów. Jego wpływ sięgał wysokich rangą duchownych, w tym papieża Klemensa XI, który szukał jego rad.
Życie i służba

Urodzony w Viterbo, Fioretti wstąpił do zakonu kapucynów w 1693 roku, przyjmując imię Kryspin. Żył w wielkiej pokorze, często wykonując proste prace i żebrając dla ubogich. Podczas epidemii w Tolfa był znany z zapewniania uzdrowień poprzez modlitwę. Prowadził surowy tryb życia, jedząc bardzo mało, a nawet śpiąc na dachach w miesiącach letnich. Jego reputacja pobożności sprawiła, że wśród lokalnych mieszkańców zyskał przydomek "małego świętego".
Kult i kanonizacja
Po jego śmierci w Rzymie na zapalenie płuc, proces kanonizacji rozpoczął się w 1761 roku. W 1796 roku został ogłoszony wyniosłym, a w 1806 roku został beatyfikowany przez papieża Piusa VII. Po zweryfikowaniu cudu związanego z uzdrowieniem Rinaldo Crescia, papież Jan Paweł II kanonizował go w 1982 roku. Jest czczony jako święty i cudotwórca, a jego wspomnienie obchodzi się 19 maja.
