Kosma Werchoturski był siedemnastowiecznym jurodiwym, który żył w Werchoturju. Urodził się około 1652 roku i cierpiał na przewlekłą chorobę nogi, która wymagała używania kul. Był znany ze swojego ascetycznego stylu życia, który obejmował częste nocne modlitwy i regularne uczestnictwo w nabożeństwach. Kosma zmarł w grudniu 1679 roku i został pochowany w pobliżu katedry Trójcy Świętej. Jest uznawany za świętego w Rosyjskim Kościele Prawosławnym i czczony jako część Synaksy Świętych Syberyjskich.
Życie i legenda


Przez całe życie Kosma praktykował skrajną pobożność, często wycofując się na modlitwę w nocy. Tradycja lokalna wiąże go z przeniesieniem relikwii świętego Symeona Werchoturskiego w 1704 roku. Mówi się, że Kosma, wyczerpany swoimi dolegliwościami fizycznymi, poprosił o odpoczynek od Symeona, powodując, że relikwiarz stał się nieruchomy, aż był w stanie kontynuować. To wydarzenie doprowadziło do budowy kilku kaplic wzdłuż trasy procesji.
Kult i relikwie


Jego szczątki były historycznie przechowywane w kaplicy poświęconej świętym bezsrebrnikom Kosmie i Damianowi. Po okresie sowieckim jego relikwie zostały ponownie odkryte w 1993 roku i przeniesione do różnych miejsc, w tym do konwentu Pokrowskiego. Źródło znane jako „Łzy Kosmy” również wyłoniło się w pobliżu jego pierwotnego miejsca pochówku. Jest czczony podczas Synaksy Świętych Syberyjskich i Synaksy Świętych Jekaterynburskich.
