Korneliusz Wijk był franciszkaninem żyjącym w XVI wieku, urodzonym w pobliżu Utrechtu. Jako członek odłamu obserwantów swojego zakonu, mieszkał w Gorkum, zanim został schwytany podczas prześladowań religijnych w Niderlandach. Jest uznawany za jednego z męczenników gorcumskich, gdyż zginął w Brielle w 1572 roku. Jego śmierć nastąpiła w okresie intensywnych konfliktów, gdy siły kalwińskie atakowały duchowieństwo katolickie, co doprowadziło do jego egzekucji wraz z kilkoma innymi postaciami religijnymi.
Życie i śmierć

Po wstąpieniu do zakonu franciszkanów jako młody człowiek, Wijk służył jako brat, nie dążąc do święceń kapłańskich. W 1572 roku został schwytany przez siły Geuzen podczas prześladowań katolików. Po próbach zmuszenia go do wyrzeczenia się wiary poprzez tortury, został zabrany do Brielle. Tam, we wczesnych godzinach porannych, został stracony przez powieszenie w augustiańskim spichlerzu.
Kult

Kościół katolicki kanonizował go w 1867 roku za pontyfikatu papieża Piusa IX. Wspomina się go wraz z pozostałymi męczennikami gorcumskimi 9 lipca. Jego pamięć jest szczególnie czczona w kościołach i parafiach franciszkańskich, gdzie jest celebrowany jako męczennik za wiarę.
