Konstantyn ze Strathclyde był VI-wiecznym władcą i świętym, który panował w brytyjskim królestwie Alt Clut, zwanym później Strathclyde. Jako syn króla Ridercha Haela, ostatecznie odziedziczył po ojcu tron. Według tradycji hagiograficznej, później abdykował z pozycji królewskiej, aby poświęcić się życiu religijnemu jako duchowny. Choć jego historyczne istnienie jest przedmiotem debat ze względu na brak współczesnych mu genealogii, pozostaje on istotną postacią w narracjach religijnych związanych z wczesną chrystianizacją tego regionu.
Życie i legenda
Tradycja sugeruje, że Konstantyn został nawrócony na chrześcijaństwo przez świętego Kolumbę. Po swoim panowaniu, jak podają źródła, ustąpił z pozycji króla w 612 roku n.e., aby służyć jako mnich i kapłan. Opisywany jest jako misjonarz, który podróżował do Irlandii i Anglii, aby szerzyć wiarę. Zmarł około 640 roku n.e., choć niektórzy uczeni sugerują, że jego biografia mogła być wytworem literackim, mającym stworzyć narrację dla wczesnych lokalnych postaci.
Kult
Kościół prawosławny grecki uznaje go za świętego, obchodząc jego wspomnienie 11 marca. W okolicach Glasgow wczesny kościół w Govan został mu poświęcony. Na cmentarzu w Govan zidentyfikowano sarkofag, który potencjalnie mógł służyć do przechowywania jego relikwii. Ze względu na jego imię, bywa czasem utożsamiany z innymi postaciami, w tym ze świętym z Kornwalii lub późniejszymi królami Szkocji.