Konstantyn Fiodorowicz był księciem jarosławskim i synem księcia Fiodora, syna Rostysławowicza. Znany pod przydomkiem Ulemiecki, co sugeruje, że był uczonym lub mędrcem, wyróżniał się zainteresowaniem naukami. Zapisy historyczne wskazują, że zmarł nie później niż w 1321 roku, a według jego hagiografii prowadził życie w celibacie. W tradycji prawosławnej wspominany jest jako święty książę i cudotwórca.
Życie i śmierć


Jako członek panującej dynastii jarosławskiej, Konstantyn był synem księcia Fiodora i księżnej Anny. Choć nie jest jasne, czy współrządził ze swoim bratem Dawidem, jego sława mędrca była dobrze ugruntowana. Zmarł do 1321 roku, a tradycja głosi, że przez całe życie pozostawał dziewicą.
Kult


Kościół Prawosławny Czynny czci go jako świętego. Jego relikwie, wraz z relikwiami jego ojca i brata, zostały odnalezione w 1463 roku w katedrze Spasa Przemienienia. Jest upamiętniany w kilku okazjach, w tym w rocznicę odnalezienia jego relikwii 5 marca oraz podczas różnych synaksów świętych.
