Konstantyn Drungariusz był wysokiej rangi bizantyjskim oficerem wojskowym i krewnym cesarza. Należąc do rodu Wawuzyków, był żonaty z Sofią, siostrą żony cesarzowej Teodory. Choć relacje historyczne różnią się w kwestii jego konkretnej rangi, prawdopodobnie piastował stanowiska takie jak patrikios lub drungarios. Podczas oblężenia Amorium w 838 roku został schwytany przez wojska kalifa al-Mu'tasima. Ostatecznie został stracony w Samarrze 6 marca 845 roku wraz z czterdziestoma jeden towarzyszami.
Życie i śmierć
Jako prominentny członek kręgu imperialnego, Konstantyn służył w armii bizantyjskiej w IX wieku. Był częścią odsieczy wojskowej wysłanej do Amorium, gdzie dostał się do niewoli. Jego egzekucja w 845 roku zakończyła jego życie jako żołnierza i przedstawiciela szlachty.
Kult
Jest wspominany jako jeden z 42 męczenników amoryjskich, którzy zginęli za wiarę. Zarówno wschodnia, jak i zachodnia tradycja chrześcijańska czci go jako świętego. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 6 marca, w tym samym dniu, w którym został stracony.