Konstantyn Żyd był bizantyjskim mnichem i ewangelistą żyjącym w IX wieku, urodzonym w żydowskiej rodzinie w Synadzie. Po stopniowym przejściu na chrześcijaństwo uciekł przed planowanym małżeństwem, aby wstąpić do klasztoru Phlouboute, gdzie ostatecznie przyjął chrzest. Większość swojego życia spędził jako kapłan i mnich, przemieszczając się między różnymi ośrodkami monastycznymi, w tym w Nicei i na Olimpie Bitynii. Jest pamiętany ze swojej działalności misyjnej wśród społeczności żydowskich oraz za rolę mediatora między cesarzem Bazylim I a jego synem, Leonem VI.
Życie i posługa

Po nawróceniu Konstantyn służył jako kapłan, ewangelizując ludność żydowską w Nicei. Podczas swoich podróży zdobył relikwię męczennika Palamona, aby podarować ją klasztorowi świętego Hiacynta. Podczas pobytu na Olimpie Bitynii musiał mierzyć się z próbami aresztowania go przez krewnych jako uciekiniera. Poza obowiązkami religijnymi przypisuje mu się pomoc w pojednaniu cesarza Bazylego I z jego współcesarzem, Leonem VI.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako święty w Konstantynopolu oraz w kręgach monastycznych. Anonimowa hagiografia z X wieku, oparta na tradycji ustnej, opisuje jego popularność wśród bizantyjskiej arystokracji i relacjonuje liczne cuda. Do XIII wieku odnotowano istnienie poświęconego mu kościoła w dzielnicy żydowskiej Konstantynopola, o czym wspomniał arcybiskup Antoni Nowogrodzki.
