Konstantyn-Kacha był gruzińskim szlachcicem z Kartlii żyjącym w IX wieku, który stał się męczennikiem chrześcijańskim. Urodzony w 768 roku, był zamożną i szanowaną postacią, znaną ze swojej pobożności i hojności. Podczas wyprawy wojskowej Abbasydów pod dowództwem generała Bughy al-Kabira, Konstantyn został wzięty do niewoli i przetransportowany do Samarry. Mimo oferowania mu bogactw w zamian za wyrzeczenie się wiary, odmówił przejścia na islam. Ostatecznie został stracony w wieku 85 lat, zachowując chrześcijańskie przekonania aż do śmierci.
Życie i śmierć


Jako wybitny przywódca w Kartlii, Konstantyn był znany ze swoich pielgrzymek do Jerozolimy. Został schwytany podczas kampanii Abbasydów na Kaukazie, która zakończyła się splądrowaniem Tbilisi. Po sprowadzeniu na dwór kalifa w Samarze, wielokrotnie poddawano go próbom wymuszenia nawrócenia, w tym naciskom ze strony innych szlachciców. Pozostał nieugięty wobec łapówek i gróźb, co doprowadziło do jego egzekucji dokonanej przez sługę kalifa.
Kult i przekazy

Gruziński Kościół Prawosławny uznaje go za świętego, obchodząc jego wspomnienie 23 listopada. Jego historia została zachowana w hagiografii zatytułowanej Życie i męczeństwo Konstantyna-Kachy. Dowodami historycznymi potwierdzającymi jego życie są kamienny napis w kościele Ateni Sioni oraz relacje ormiańskich kronikarzy, takich jak Towma Artsruni, który odnotował jego męczeństwo.
