Konstanty z Fabriano był włoskim kapłanem z XV wieku należącym do zakonu dominikanów. Urodzony w skromnej rodzinie w Fabriano około 1410 roku, w wieku piętnastu lat wstąpił do zreformowanego konwentu dominikanów Santa Lucia. W trakcie swojej służby zakonnej pełnił funkcję nauczyciela teologii oraz sprawował urząd przeora w kilku miejscach, w tym w Fabriano, Perugii i Ascoli Piceno. Jego zakon powierzył mu również zadanie reformy konwentu w Camerino.
Życie i służba

Po rozpoczęciu życia zakonnego w rodzinnym mieście, Konstanty kontynuował studia w Bolonii, a później służył we Florencji. Jego rola w zakonie dominikanów była znacząca, gdyż zarządzał różnymi konwentami i uczestniczył w ważnych zgromadzeniach kongregacyjnych w Mantui. Zmarł w Ascoli Piceno w lutym 1481 roku.
Kult
Został oficjalnie ogłoszony błogosławionym przez papieża Piusa VII w 1821 roku. Jego relikwie są czczone w kościele San Pietro Martire w Ascoli Piceno, natomiast relikwia jego głowy została podarowana katedrze w Fabriano w 1529 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 24 lutego, co jest również odnotowane w Martyrologium Romanum.
