Konrad z Parzham był niemieckim bratem zakonnym kapucynem żyjącym w XIX wieku, który pracował jako portier w klasztorze w Altötting. Urodzony w Parzham, wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów w 1839 roku, po tym jak zdecydował się na życie zakonne po misjach parafialnych. Przez ponad cztery dekady służył lokalnej społeczności oraz pielgrzymom w bawarskim sanktuarium narodowym, zyskując sławę dzięki swojej głębokiej świętości, pracowitości i duchowej mądrości. Zmarł w Altötting 21 kwietnia 1894 roku.
Życie i służba
Po wstąpieniu do nowicjatu i przyjęciu imienia zakonnego, Konrad wrócił do Altötting, aby służyć jako portier. Większość czasu poświęcał pomaganiu odwiedzającym oraz zaspokajaniu potrzeb ubogich. Był znany ze swojego przywiązania do ciszy i modlitwy, często spędzając swoje nieliczne wolne chwile na adoracji lub czuwając w nocy na modlitwie.
Kult
Uznany za cudotwórcę, Konrad został beatyfikowany przez papieża Piusa XI w 1930 roku, a później kanonizowany jako święty. Jest wspominany ze względu na przypisywaną mu zdolność czytania w ludzkich sercach oraz dar proroctwa. Jest patronem diecezji Pasau oraz prowincji Mid-America Kapucynów, a jego wspomnienie obchodzi się 21 kwietnia.