Konrad z Offidy był włoskim kaznodzieją z XIII wieku, należącym do Zakonu Mniejszego. Urodzony około 1241 roku w Offidzie, początkowo zgłębiał nauki święte, zanim wybrał skromniejsze życie w służbie jako kucharz i żebrak. Ostatecznie stał się wybitnym kaznodzieją, znanym z surowego naśladowania przykładu św. Franciszka z Asyżu poprzez przywiązanie do ubóstwa. W 1294 roku, po otrzymaniu zgody od papieża Celestyna V, założył celestynów – kongregację poświęconą zachowaniu pierwotnej reguły św. Franciszka.
Życie i działalność

Konrad był ściśle związany ze duchowymi (Spirituali), w tym z postaciami takimi jak Angelo da Clareno i Piotr Jan Olivi. Prowadził skromny tryb życia, słynąc z noszenia tego samego habitu i chodzenia boso. Po tym, jak jego kongregacja została rozwiązana przez papieża Bonifacego VIII, powrócił pod władzę głównego zakonu franciszkanów. Zmarł w Bastia Umbra w grudniu 1306 roku podczas prowadzenia misji religijnych.
Kult
Został beatyfikowany przez papieża Piusa VII w 1817 roku. Jego relikwie zostały ostatecznie przeniesione do Oratorium św. Bernarda w Perugii, gdzie spoczywa w pobliżu Gilesa z Asyżu. Zakon Mniejszy wspomina go 19 grudnia, natomiast rocznica jego śmierci jest obchodzona 12 grudnia.
