Konon z Bidany był chrześcijańskim biskupem z Isaurii żyjącym w pierwszych wiekach wiary. Urodzony w pogańskiej rodzinie, zdołał nawrócić swoich bliskich na chrześcijaństwo, w tym ojca, Nestora, który później zginął jako męczennik. Konon prowadził życie pełne surowej ascezy wraz ze swoją żoną Anną, którą przekonał do zachowania dziewictwa, aby mogli wspólnie służyć Bogu jako duchowe rodzeństwo. Zapamiętano go jako osobę niezłomną, która odmawiała oddawania czci bożkom podczas lokalnych prześladowań.
Życie i męczeństwo

Po nawróceniu rodziców, Konon poświęcił się monastycznej modlitwie i postowi. Jego kazania sprawiły, że wielu pogan w Isaurii przyjęło Chrystusa. Gdy rozpoczęły się krwawe prześladowania, stał się celem, ponieważ odmawiał składania ofiar bożkom. Choć znosił dotkliwe tortury fizyczne, nie zginął natychmiast podczas początkowego konfliktu. Przeżył dwa lata po odniesionych obrażeniach, po czym odszedł w pokoju i został pochowany w pobliżu swoich krewnych.
Kult
Jest czczony jako święty i cudotwórca zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzi się 5 marca. Ze względu na swoją niezłomność w obliczu pogaństwa, jest uznawany za świętą postać, która torowała drogę innym w swoim regionie.
