Republika Konga, nazywana także Kongiem-Brazzaville lub po prostu Kongiem, to państwo położone na zachodnim wybrzeżu Afryki Środkowej, na zachód od rzeki Kongo. Graniczy z Gabonem, Kamerunem, Republiką Środkowoafrykańską, Demokratyczną Republiką Konga, angolańską exclave'ą Cabinda oraz Oceanem Atlantyckim. Jest odrębnym państwem od Demokratycznej Republiki Konga. Kraj jest czwartym co do wielkości producentem ropy naftowej w Zatoce Gwinejskiej, a jego gospodarka w dużym stopniu zależy od sektora naftowego.
Historia wczesna i kolonizacja




Ludy mówiące językami bantu osiedliły region na długo przed początkiem historii pisanej i nawiązały szlaki handlowe w dorzeczu rzeki Kongo. Od XIII wieku konfederacja pod przywództwem Vungu kontrolowała większą część tego terytorium, a później do znaczenia doszły królestwa Tio i Loango. Portugalscy odkrywcy dotarli do ujścia Konga w latach 80. XV wieku, a europejscy kupcy handlowali następnie towarami i niewolnikami pochodzącymi z głębi kontynentu. Pod koniec XIX wieku Francja skolonizowała ten obszar i włączyła go do Francuskiej Afryki Równikowej.
Niepodległość i współczesna polityka



Terytorium otrzymało nazwę Republika Konga w 1958 roku, a w 1960 roku uzyskało niepodległość od Francji; pierwszym prezydentem został Fulbert Youlou. W latach 1969–1992 kraj był marksistowsko-leninowskim państwem o nazwie Ludowa Republika Konga. Po wprowadzeniu wielopartyjnych wyborów w 1992 roku wojna domowa doprowadziła do obalenia wybranego rządu, a Denis Sassou Nguesso, który wcześniej pełnił funkcję prezydenta, powrócił do władzy w 1997 roku i od tego czasu pozostaje u steru rządów.
