Klotsynda była świętą z VII wieku i opatką opactwa w Marchiennes we Flandrii. Urodzona w szlacheckiej rodzinie z Gaskonii, wyszła za mąż za świętego Adalberta, szlachcica na dworze królów Franków. Po zamordowaniu męża poświęciła się życiu zakonnemu, ostatecznie sprawując rządy w klasztorze w Marchiennes przez cztery dekady. Jej życie oraz religijna pobożność jej rodziny zostały udokumentowane w Vita Sanctae Rictrudis, hagiografii spisanej przez mnicha Hucbalda w X wieku.
Życie i pobożność
Po śmierci męża Klotsynda mierzyła się ze znaczną presją ze strony króla, aby ponownie wstąpiła w związek małżeński. Opierała się tym królewskim żądaniom, aby zachować swoje śluby zakonne, co było wspierane przez jej duchowego doradcę, świętego Amanda. Zaangażowanie jej rodziny w sprawy Kościoła było godne uwagi, gdyż jej czworo dzieci również uznano za świętych. Przez czterdzieści lat kierowała klasztorem w Marchiennes, gdzie zmarła w wieku około 74 lat.
Kult
Klotsynda jest czczona w tradycji katolickiej. Jej życie wiąże się z różnymi cudami, takimi jak uzdrowienia fizycznych dolegliwości, które zostały odnotowane w jej hagiografii. Jej wspomnienie obchodzi się 12 maja, a jej szczątki spoczywają w Marchiennes. Jej dziedzictwo trwa poprzez liczne kościoły we Flandrii poświęcone jej pamięci.