Klodoald był merowińskim księciem z VI wieku, wnukiem Chlodwiga I. Po przeżyciu morderstwa swoich braci dokonanego przez wujów, wyrzekł się królewskiego pochodzenia, aby poświęcić się życiu religijnemu. Żył jako uczeń Seweryna Paryskiego, zanim został kapłanem. Szukając samotności, ostatecznie osiadł nad Sekwaną w miejscu znanym jako Novigentum, gdzie założył klasztor i żył jako pustelnik. Zmarł w 560 roku w wieku trzydziestu ośmiu lat.
Życie i posługa
Po ucieczce przed przemocą polityczną, która zgładziła jego rodzeństwo, Klodoald zrezygnował z praw do tronu. Obciął długie włosy, będące tradycyjnym symbolem frankijskiej szlachty, aby zamanifestować przejście do stanu duchownego. Po okresie studiów i służby w Prowansji, gdzie był znany ze zdolności uzdrawiania, powrócił w okolice Paryża. Założył małą wspólnotę monastyczną w miejscu, które obecnie nazywa się Saint-Cloud, poświęcając tamtejszy kościół św. Marcinowi z Tours.
Kult i dziedzictwo
Osada Novigentum została po jego śmierci przemianowana na Saint-Cloud na jego cześć. Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 7 września. Jego relikwie są przechowywane w kościele św. Klodoalda (Église Saint-Clodoald). Nazwa francuskiego miasta zainspirowała również nazewnictwo kilku miejscowości w Stanach Zjednoczonych, w tym miast w Wisconsin, na Florydzie i w Minnesocie.