Klemens Szeptycki był ukraińskim greckokatolickim archemnorytem i egarchą apostolskim, który żył w latach 1869–1951. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w Pryłbicach, początkowo zajmował się prawem i polityką, zanim wstąpił do życia zakonnego. Pełnił funkcję opata Lavry unickiej i sprawował ważne role przywódcze w zakonie studytów. Podczas II wojny światowej pracował na rzecz ratowania życia Żydów, a później stał się więźniem politycznym pod rządami radzieckimi, aż do śmierci w więzieniu centralnym we Włodymierzu.
Życie i służba


Po studiach prawniczych na Uniwersytecie Jagiellońskim, Szeptycki przeszedł z polityki do klasztoru. Dołączył do mnichów studytów, stając się ostatecznie ich archemnorytem. Pełnił również funkcję rosyjskiego katolickiego egarchy apostolskiej dla Wielkiej Rosji i Syberii. Po okupacji radzieckiej stał się nieformalnym liderem duchowieństwa, podtrzymując ich determinację wobec nacisków na przystąpienie do Patriarchatu Moskiewskiego. Został aresztowany przez władze radzieckie w 1947 roku i przebywał w różnych więzieniach aż do śmierci.
Heroizm i kult


Podczas Holokaustu pomagał swojemu bratu, metropolicie Andriejowi Szepetyckiemu, w ukrywaniu żydowskich dzieci w klasztorach. Za te działania Państwo Izrael nadało mu tytuł Sprawiedliwego wśród Narodów Świata. Kościół katolicki beatyfikował go w 2001 roku podczas wizyty Jana Pawła II we Lwowie. Jego wspomnienie obchodzi się 1 maja, a w ich rodzinnych Pryłbicach stoi pomnik poświęcony jemu i jego bratu.
