Klemens Marchisio był włoskim księdzem rzymskokatolickim żyjącym w XIX wieku, który służył w archidiecezji turyniańskiej. Urodzony w 1833 roku, początkowo rozważał podążanie ścieżką zawodową swojego ojca, zanim odpowiedział na powołanie do kapłaństwa. Po święceniach w 1856 roku pracował jako wikariusz i podróżował po całej Italii, realizując swoją misję duszpasterską. Najbardziej zapamiętano go jako założyciela Córek św. Józefa z Rivalby, zgromadzenia żeńskiego, które kładzie nacisk na oddanie Eucharystii i świętemu Józefowi.
Życie i posługa
Po święceniach Marchisio zachowywał surową dyscyplinę duchową, obejmującą poranną refleksję i codzienne rozmawianie różańca. Jego głębokie oddanie Eucharystii oraz praca duszpasterska skłaniały go do podróży między różnymi włoskimi miastami, co przyniosło mu uznanie kilku wysokich rangą duchownych. W 1871 roku założył w Rivalba warsztat tkacki dla młodych kobiet, który ostatecznie przekształcił się w formalny zakon religijny w 1877 roku, aby odpowiedzieć na potrzeby życia zakonnego kobiet w tym regionie.
Kult i dziedzictwo
Zakon, który założył, nazywany czasem Siostrami Hostii, rozszerzył swoją działalność na Rzym, a ostatecznie zyskał obecność międzynarodową w takich krajach jak Brazylia i Nigeria. Marchisio został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 30 września 1984 roku, po uznaniu cudu przypisywanego jego wstawiennictwu. Jego wspomnienie obchodzi się 16 grudnia, w rocznicę jego śmierci w 1903 roku.