Kjeld z Viborg był XII-wiecznym duńskim duchownym, który pełnił funkcję kanonika i proboszcza. Urodzony w zamożnej rodzinie w pobliżu Randers, studiował w Lubekce, zanim wstąpił do kanoników augustianów w katedrze w Viborg. Ostatecznie awansował na dziekana kanoników, choć jego skrajna hojność wobec ubogich powodowała tarcia z kolegami. Po pielgrzymce do Rzymu w celu uzyskania pozwolenia na pracę misyjną, powrócił do Viborg, gdzie zmarł w 1150 roku.
Życie i służba
Jako członek kapituły katedralnej, Kjeld pomagał biskupowi w obowiązkach administracyjnych i kierował szkołą katedralną. Zasłynął ze współczucia, często przekazując własny majątek oraz dary od króla potrzebującym. Skłonność ta do rozdawania funduszy kapituły ubogim prowadziła do wewnętrznych sporów, co ostatecznie skutkowało jego czasowym odejściem z urzędu dziekana i pobytem w Aalborg.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci jego grób w Viborg stał się miejscem dla osób poszukujących uzdrowienia, w szczególności niewidomych. Został beatyfikowany w 1189 roku i jest wspominany jako patron kanoników. Jego wspomnienie obchodzi się 11 lipca. W Danii jest czczony zarówno przez tradycję katolicką, jak i luterańską, a jego dziedzictwo trwa poprzez kościoły nazwane jego imieniem.