Kenan był przedpotopowym patriarchą wspomnianym w Księdze Rodzaju oraz w genealogii Jezusa w Ewangelii według Łukasza. Jako syn Enosza i wnuk Seta, należy do wczesnych pokoleń ludzkości opisanych w Biblii hebrajskiej. Według biblijnej chronologii, został ojcem Mahalalela w wieku 70 lat i żył 910 lat. Poza Biblią hebrajską jest rozpoznawany w tradycji islamskiej jako Kinān ibn Anūsh, gdzie bywa czasem uważany za proroka.
Opisy biblijne
Księga Rodzaju identyfikuje go jako potomka Adama poprzez Seta. Podczas gdy Biblia skupia się na jego linii genealogicznej, Sefer ha-Jaszar przypisuje mu wielką wiedzę astrologiczną, zauważając, że zapisał tę mądrość na kamiennych tablicach. Inne starożytne teksty, takie jak Księga Jubileuszy, podają dodatkowe szczegóły dotyczące jego relacji rodzinnych, w tym imiona jego matki i żony.
Znaczenie religijne
Kenan ma znaczenie w kilku tradycjach religijnych. W tradycji chrześcijańskiej jest uwzględniony w linii przodków Jezusa. W islamie jest czczony w zbiorach opowieści prorockich. Jego rola jako istotnej postaci we wczesnej historii ludzkości doprowadziła do jego upamiętnienia jako świętego w niektórych tradycjach.