Katolikos II Sargis był chrześcijańskim duchownym żyjącym w XVIII i XIX wieku, który w latach 1810–1815 sprawował urząd ostatniego katolika Aghvanku, znanego również jako Kościół Albański (Kaukaski). Jako członek wpływowego rodu Hasan-Dżalaljanów z Chaczen, poruszał się w złożonych realiach politycznych, obejmujących różnych chanów oraz władze rosyjskie. Jego przewodnictwo wyznaczyło kres 1500-letniej tradycji kościelnej. Większość życia spędził w Gruzji i Karabachu, zanim zmarł w Tbilisi w 1828 roku.
Życie i posługa
Urodzony w domu Hasan-Dżalaljanów, Sargis doświadczył wielkich trudności, w tym uwięzienia i tortur ze strony Ibrahima Chalila. Po uwolnieniu dzięki zapłaceniu okupu sprawował różne funkcje kościelne, w tym pełnił rolę przeora klasztoru Haghpat. Ostatecznie objął urząd katolika, choć jego używanie tego tytułu spotkało się później z oporem zarówno ze strony hierarchów Kościoła ormiańskiego, jak i urzędników rosyjskich, co skłoniło go do pełnienia funkcji biskupa metropolity.
Późniejsze lata
Podczas wojny rosyjsko-perskiej Sargis starał się o ochronę dla lokalnych Ormian, co doprowadziło do oskarżeń o zdradę ze strony władz rosyjskich. Po aresztowaniu przebywał w Tbilisi, lecz ostatecznie został uwolniony dzięki interwencji Nersesa V. Zmarł w Tbilisi 19 grudnia 1828 roku.
Kult
Sargis jest uznawany za świętego w swojej tradycji religijnej. Wspomina się go jako ostatniego przywódcę starożytnego Kościoła Albańskiego, co stanowi istotną część historii chrześcijańskiego dziedzictwa tego regionu.