factograf
PL
Zaloguj się

niemiecka polityk i minister gospodarki i energii

Katherina Reiche

  • 1 min czytania
  • W 21 językach
  • 3 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Katherina Reiche

Katherina Reiche (ur. 16 lipca 1973) jest niemiecką menedżerką i politykiem Chrześcijańsko-Demokratycznej Unii (CDU). Od maja 2025 roku pełni funkcję federalnej minister gospodarki i energii w rządzie kanclerza Friedricha Merza. Była członkiem Bundestagu w latach 1998–2015, sprawowała kilka stanowisk sekretarza stanu w rządzie Angeli Merkel, a następnie pracowała w sektorze energetycznym, m.in. jako dyrektor generalna Niemieckiego Związku Przedsiębiorstw Komunalnych oraz w koncernie energetycznym E.ON.

Kariera parlamentarna

Reiche podczas nieformalnego spotkania ministrów energii
Reiche podczas nieformalnego spotkania ministrów energii

Reiche wstąpiła do Młodej Unii w 1992 roku, a do CDU w 1996 roku. Zasiadała w Bundestagu w latach 1998–2015, a w latach 2005–2009 była jedną z zastępczyń przewodniczącego frakcji parlamentarnej CDU/CSU. W latach 2009–2013 pełniła funkcję parlamentarnego sekretarza stanu w federalnym Ministerstwie Środowiska, Ochrony Przyrody i Bezpieczeństwa Jądrowego, a w latach 2013–2015 zajmowała to samo stanowisko w federalnym Ministerstwie Transportu i Infrastruktury Cyfrowej. Mandat poselski zrzekła się we wrześniu 2015 roku.

Praca w sektorze energetycznym

Reiche na plakacie wyborczym z 1998 roku
Reiche na plakacie wyborczym z 1998 roku

W 2015 roku Reiche objęła stanowisko dyrektor generalnej Niemieckiego Związku Przedsiębiorstw Komunalnych. W 2018 i 2019 roku zasiadała w rządowej komisji ds. węgla, której zadaniem było opracowanie planu wygaszania wydobycia węgla. Pod koniec 2019 roku przeszła do koncernu energetycznego E.ON, kierując w latach 2020–2025 jego spółką zależną Westenergie. Od czerwca 2020 roku przewodniczy Krajowej Radzie ds. Wodoru przy rządzie federalnym.

W 21 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy