Katharina Thalbach (ur. 19 stycznia 1954 w Berlinie Wschodnim) – niemiecka aktorka i reżyserka teatralna. Występowała w Berliner Ensemble i w Volksbühne w Berlinie, a także zagrała w filmie „Blaszany bębenek”. Później została reżyserką teatralną i operową, realizując spektakle w kilku niemieckich miastach oraz w Zurychu i Paryżu.
Młodość i kariera

Thalbach była córką reżysera Benno Bessona i aktorki Sabine Thalbach, a od czwartego roku życia pojawiała się w rolach dziecięcych. Po śmierci matki w 1966 roku opiekę nad nią przejęła Helene Weigel. Debiutowała na scenie w 1967 roku w inscenizacji Ericha Engla „Opery za trzy grosze” Brechta, a następnie kształciła się aktorsko pod kierunkiem Weigel w Berliner Ensemble.
Przeprowadzka do RFN
W 1976 roku Thalbach wraz z partnerem, autorem Thomasem Braschem, przeniosła się do Republiki Federalnej Niemiec na znak protestu przeciwko wydaleniu Wolfa Biermanna. W Berlinie Zachodnim występowała w Schillertheater, a w 1980 roku magazyn „Theater heute” uznał ją za aktorkę roku. Jej rola w ekranizacji „Blaszanego bębenka” Volkera Schlöndorffa z 1979 roku przyniosła jej dalsze uznanie.
Praca reżyserska
Od 1987 roku Thalbach pracowała jako reżyserka, a jej inscenizacja „Makbeta” przyniosła jej nagrodę i przełom. Od 1997 roku reżyserowała także opery, m.in. „Don Giovanniego” Mozarta i „Sprytną lisiczkę” Janáčka w Berlinie. Jest członkinią kilku akademii sztuk oraz członkinią założycielką Niemieckiej Akademii Filmowej.
