Katerina de Cardona była hiszpańską szlachcianką żyjącą w XVI wieku, urodzoną w Barcelonie w rodzinie generała z rodu Cardona. Po wczesnej śmierci męża powróciła do klasztoru kapucynów, a później służyła jako guwernantka dzieci Filipa II, a konkretnie Dona Carlosa i Dona Juana de Austria. Szukając bardziej samotnego życia, ostatecznie opuściła dwór królewski w 1562 roku, aby żyć jako pustelnica w jaskini w pobliżu La Roda, gdzie założyła klasztor karmelitów.
Życie i służba
Po czasie spędzonym na dworze, Katerina wycofała się do jaskini, aby żyć jako ascetka. Jej sława urosła tak znacząco, że założyła klasztor karmelitów w La Roda. Wywierała również znaczny wpływ na klasztor karmelitów bosych w Pastranie, który stał się ważnym ośrodkiem dla nowicjuszy. Jej surowy duchowy podejściem było zauważane przez współczesnych, w tym przez świętego Jana od Krzyża, który próbował złagodzić rygorystyczną atmosferę, którą pomagała pielęgnować.
Kult
Doceniana za pobożność, Katerina była uważana za wielką świętą przez świętą Teresę z Ávili i cieszyła się również podziwem świętego Piotra z Alkantary. Ponieważ ludzie często szukali jej pomocy w trudnych chwilach, stała się postacią czczoną przez wiernych. Obecnie jest uznawana za wyniosłą w tradycji katolickiej.