Katarzyna Volpicelli była włoską zakonnicą żyjącą w XIX wieku, urodzoną w Neapolu. Pochodząc z zamożnej neapolitańskiej rodziny, poświęciła swoje życie służbie religijnej i założyła zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego, którego misją była edukacja. Po jej śmierci w 1894 roku jej duchowy wpływ wzrósł, co doprowadziło do jej ostatecznego uznania za świętą w Kościele katolickim. Jest wspominana ze względu na swoje oddanie nauczaniu oraz przewodnictwo w tradycji franciszkańskiej.
Życie i działalność
Urodzona w Neapolu w 1839 roku, Katarzyna należała do wysokiej burżuazji. Ostatecznie wstąpiła do życia zakonnego, zakładając Służebnice Najświętszego Serca Jezusowego, aby realizować swoje cele edukacyjne. Całe życie spędziła w Neapolu, gdzie pracowała nad rozwojem swojej misji aż do śmierci 28 grudnia 1894 roku.
Kult i uznanie
Kościół katolicki czcił ją poprzez kilka etapów uznania. Została beatyfikowana przez papieża Jana Pawła II w 2001 roku, a później kanonizowana przez papieża Benedykta XVI w 2009 roku. Jej wspomnienie w kalendarzu liturgicznym przypada 22 stycznia, a w miejscu jej urodzenia w Neapolu znajduje się pamiątkowa tablica.