factograf
PL
Zaloguj się

pierwsza cesarzowa Rosji w latach 1725–1727

Katarzyna I

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 8 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Katarzyna I

Katarzyna I (ur. jako Marta Helena Skowrońska, 1684–1727) była cesarzową Rosji od 1725 roku aż do swojej śmierci w 1727 roku. Wcześniej, od 1721 roku, była cesarzową małżonką, a od 1712 roku carycą małżonką jako druga żona Piotra Wielkiego. Jej wczesne życie jest niepewne, ale dorastała jako służąca w Inflantach, zanim trafiła do domu Aleksandra Mienszykowa, a później do dworu cara. Przeszła na prawosławie i przyjęła imię Katarzyna Aleksiejewna. Piotr koronował ją na cesarzową w 1724 roku, choć to on nadal faktycznie rządził Rosją.

Wczesne życie

Wnętrze ich drewnianej chaty
Wnętrze ich drewnianej chaty
Ich mały drewniany pałac w Strelnie, zaprojektowany przez Le Blonda około 1714 roku, miał ogród botaniczny
Ich mały drewniany pałac w Strelnie, zaprojektowany przez Le Blonda około 1714 roku, miał ogród botaniczny
Pierwszy Pałac Zimowy, obraz Aleksieja Zubowa
Pierwszy Pałac Zimowy, obraz Aleksieja Zubowa
3 obrazy

Miejsce i szczegóły dzieciństwa Katarzyny nie są ustalone w sposób pewny, choć najczęściej podaje się, że urodziła się w Dorpacie, obecnie Tartu w Estonii. Jej ojciec był rzymskokatolickim rolnikiem, a rodzice zmarli podczas epidemii dżumy około 1689 roku. Wychowywał ją luterański pastor Johann Ernst Glück w Marienburgu, gdzie pracowała jako służąca. Przez całe życie pozostała praktycznie niepiśmienna, ale władała kilkoma językami. Po zdobyciu miasta przez wojska rosyjskie weszła w służbę feldmarszałka Szeremietiewa, a następnie trafiła pod opiekę Aleksandra Mienszykowa.

Małżeństwo z Piotrem

Vredenhof
Vredenhof
Katarzyna I jako cesarzowa
Katarzyna I jako cesarzowa
2 obrazy

Katarzyna została kochanką Piotra Wielkiego około 1704 roku i urodziła mu dzieci. Para wzięła ślub prywatnie w 1707 roku, a oficjalnie w 1712 roku. Towarzyszyła carowi w kampanii prutskiej w 1711 roku, gdzie według przekazów pomogła zapewnić odwrót, oferując w łapówce swoje klejnoty. Jej związek z Piotrem był najbardziej stabilnym okresem jego życia, a ona słynęła z łagodzenia jego częstych napadów gniewu. Piotr ustanowił Order Świętej Katarzyny w dniu ich ślubu.

Panowanie

Katarzyna jadąca konno
Katarzyna jadąca konno
Herb hrabiów Skawrońskich, którzy weszli w skład rosyjskiej szlachty, nadany im 5 stycznia 1727 roku
Herb hrabiów Skawrońskich, którzy weszli w skład rosyjskiej szlachty, nadany im 5 stycznia 1727 roku
2 obrazy

Piotr koronował Katarzynę na cesarzową w 1724 roku, a po jego śmierci w 1725 roku objęła rządy. Jej krótkie panowanie trwało do jej własnej śmierci w 1727 roku. Ponieważ miała niewielkie formalne wykształcenie, podczas panowania polegała na wpływie doradców, takich jak Aleksander Mienszykow.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy