Katarzyna Arska była prawosławną świętą i nową męczennicą, która żyła w okresie późnego Imperium Rosyjskiego i wczesnego Związku Radzieckiego. Urodzona w Sankt Petersburgu w 1875 roku, była córką zamożnego kupca i kształciła się w Instytucie Aleksandrowskim. Po rewolucji doświadczyła wielkich osobistych strat, w tym śmierci kilku dzieci oraz utraty majątku rodzinnego. Jej głęboka pobożność skłoniła ją do wstąpienia do bractwa św. Aleksandra Newskiego, co ostatecznie przyciągnęło uwagę władz radzieckich.
Życie i śmierć

Po aresztowaniu w 1932 roku za działalność w bractwie św. Aleksandra Newskiego, Katarzyna odbywała wyrok w obozach pracy. Po wyjściu na wolność przeprowadziła się do Borysowa, gdzie w 1937 roku została ponownie aresztowana. Została stracona 17 grudnia 1937 roku wraz z arcybiskupem Gabrielem (Woewodinem) i księżną Kirą Obołenską. Miejsce jej spoczynku pozostaje nieznane.
Kult

Została kanonizowana jako męczennica przez Święty Synod w 2003 roku. Cerkiew prawosławna upamiętnia ją 17 grudnia; jest ona również czczona podczas synodów Nowych Męczenników i Spowiedników Kościoła Rosyjskiego oraz Świętych Sankt Petersburga.
Dziedzictwo
W 2008 roku w Sankt Petersburgu odbyła się wystawa zatytułowana „Kwiaty Nowej Męczennicy”. Podczas tego wydarzenia zaprezentowano rysunki wykonane przez Katarzynę, które odnaleziono w Borysowie, gdzie mieszkała w ostatnich latach życia.
