Katarzyna Aliprandi była włoską kobietą zakonną żyjącą w XV wieku, urodzoną w szlacheckiej rodzinie w Asti. Choć pierwotnie planowano dla niej małżeństwo z bogatym szlachcicem, ostatecznie przekonała męża do wstąpienia do zakonu franciszkanów, co pozwoliło jej wejść do klasztoru świętej Klary w Alessandrii jako nowicjuszka. W późniejszym okresie życia powróciła do miejsca urodzenia, aby założyć nowy klasztor poświęcony Jezusowi Chrystusowi, gdzie pełniła funkcję bramnej.
Życie i służba
Po założeniu w 1526 roku klasztoru w Asti wraz z pięcioma siostrami, Katarzyna zyskała sławę dzięki swoim rzekomym darom duchowym. Podczas sprawowania służby bramnej była rozpoznawana jako osoba zdolna do dokonywania cudów i głoszenia przepowiedni. Jej życie dobiegło końca w 1529 roku, kiedy to padła ofiarą dżumy, umierając w dniu poświęconym Najświętszej Maryi Pannie.
Kult
Kościół katolicki uznaje ją za świętą. Jej liturgia obchodzona jest corocznie 21 września. Jest wspominana ze względu na swoje oddanie w tradycji franciszkańskiej oraz rolę w zakładaniu wspólnot religijnych w regionie Asti.