Kasper Bertoni był włoskim kapłanem i teologiem urodzonym w Weronie w 1777 roku. Najbardziej znany jest z założenia w 1816 roku Kongregacji Świętych Stygmatów, powszechnie nazywanej stygmatynami. W trakcie swojej posługi poświęcał się służbie chorym i ubogim, szczególnie w okresie francuskiej okupacji w północnych Włoszech. Mimo cierpienia na przewlekłe problemy zdrowotne i ciężką infekcję nogi w późniejszych latach życia, kontynuował swoją pracę duchową jako doradca i dyrektor aż do śmierci w 1853 roku.
Życie i posługa

Po ukończeniu studiów w Weronie, Bertoni został święconym kapłanem w 1800 roku. Niesie pomoc osobom dotkniętym wojnami napoleońskimi i wspierał uwięzionego papieża Piusa VII. Jego wysiłki duszpasterskie obejmowały tworzenie oratoriów maryjnych, zakładanie szkół dla ubogich dzieci oraz promowanie kultu Pięciu Ran Chrystusa. Założył również Scuole Alle Stimate, instytucję edukacyjną w Weronie, która zachowała jego osobistą kolekcję książek.
Świętość i kult
Po jego śmierci proces kanonizacji przeszedł przez kilka etapów. W 1966 roku papież Paweł VI ogłosił go błogosławionym (Venerable), a w 1975 roku został beatyfikowany po cudzie przypisanym jego wstawiennictwu. Ostatecznie został kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 1989 roku. Jego dziedzictwo pozostaje żywe dzięki wspólnocie stygmatynów oraz różnym sanktuariom poświęconym Pięciu Ranom Chrystusa, w tym znacznemu sanktuarium diecezjalnemu na Filipinach.
