Kaspar Stanggassinger był niemieckim księdzem redemptorystą, który żył w latach 1871–1899. Urodzony w Berchtesgadenie, od najmłodszych lat czuł powołanie do kapłaństwa, a ostatecznie wstąpił do Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela po przeżyciu duchowym podczas pielgrzymki. Choć pragnął służyć na misjach w Brazylii, swoją posługę poświęcił nauczaniu studentów i opiece duszpasterskiej. Zmarł w wieku 28 lat w Gars z powodu zapalenia otrzewnej, pozostawiając po sobie dziedzictwo oddania Eucharystii.
Życie i posługa
Po ukończeniu studiów w Freisingu, Stanggassinger wstąpił do nowicjatu redemptorystów w opactwie w Gars w 1892 roku. Został święcony w Regensburgu w 1895 roku. Choć miał nadzieję dołączyć do grupy misyjnej w Brazylii, zamiast tego służył jako nauczyciel w Dürrnburgu, a później jako dyrektor nowego seminarium w Gars. Jego kazania koncentrowały się głównie na znaczeniu Sakramentu Eucharystycznego.
Kult
Proces jego beatyfikacji rozpoczął się w połowie XX wieku. Po uznaniu jego heroicznej cnoty, został ogłoszony błogosławionym przez papieża Jana Pawła II w 1986 roku. Po potwierdzeniu cudu został beatyfikowany w 1988 roku. Jest wspomniany w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzi się 26 września.