Kartholinus był diakonem z Kartaginy, który żył na początku IV wieku. Uznaje się go za męczennika hierarchicznego, który zginął podczas prześladowań zainicjowanych przez Dioklecjana w 303 roku n.e. Jego szczątki, wraz ze szczątkami kilku innych męczenników, były tradycyjnie przechowywane w Bazylice Świętego Faustusa. Choć kroniki historyczne, takie jak Martyrologium Hieronima, wspominają jego imię, szczegóły dotyczące jego życia osobistego lub bezpośredniego związku z innymi męczennikami pochowanymi wraz z nim pozostają nieznane.
Męczeństwo i śmierć
Według przekazów historycznych, Kartholinus poniósł męczeństwo w 303 roku n.e. na początku prześladowań dioklecjańskich. Był upamiętniany wraz z kilkoma innymi osobami, w tym biskupem Feliksem z Tibiuca oraz męczennikami takimi jak Ianuarius, Florentius, Polunthana, Julia i Justa. Mimo że dzielili wspólne miejsce pochówku w Kościele Świętego Faustusa, badacze nie ustalili, czy zostali zamordowani wspólnie.
Kult
Święty jest czczony w tradycji prawosławnej, a jego wspomnienie przypada na 15 lipca. Wzmianki historyczne sugerują, że święty Augustyn pisał niegdyś o nim, choć konkretny tekst tego hołdu nie przetrwał. Jego imię pojawia się we wczesnych zapisach, w tym w włoskiej edycji Martyrologium Hieronima z pierwszej połowy V wieku.