Karol de Foucauld był francuskim kapłanem katolickim, mnichem i podróżnikiem, który żył na Saharze algierskiej. Urodzony w Strasburgu w 1858 roku, początkowo służył jako oficer wojskowy, zanim przeszedł duchową przemianę. Ostatecznie poszukiwał życia w samotności, żyjąc jako pustelnik wśród ludu Tuaregów. Zamiast tradycyjnego głoszenia ewangelii, starał się świadczyć o swojej wierze poprzez samą obecność i styl życia. Zginął z rąk beduińskich bandytów w 1916 roku w swojej pustelni w Tamanrasset. Został kanonizowany na świętego w 2022 roku.
Życie i praca
Po wczesnej karierze wojskowej de Foucauld przeszedł do życia zakonnego, zostając święconym w 1901 roku. Przeprowadził się na Saharę, gdzie pracował jako geograf, etnograf i filolog. Jego czas spędzony na pustyni charakteryzował się próbą życia wśród ludności berberyjskiej, zgodnie z apostolskim modelem obecności. Mieszkał w różnych miejscach, w tym w Béni Abbès, a później w Tamanrasset, gdzie zamieszkał w pustelni.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci jego pisma i przykład stały się inspiracją do założenia kilku zgromadzeń zakonnych. Jego droga do świętości obejmowała ogłoszenie go wyniosłym w 2001 roku oraz beatyfikację w 2005 roku. Po tym, jak przypisano cud jego wstawiennictwu, został kanonizowany przez papieża Franciszka w 2022 roku. Jest wspominany 1 grudnia zarówno w tradycji katolickiej, jak i anglikańskiej.